Loading...
  • Τηλεφωνικές Παραγγελίες 210 34 70 384

BLOG

Bιδιανό
Επειδή μέχρι και το 1970 το Βιδιανό ήταν μια ξεχασμένη ποικιλία υπάρχουν φόβοι ότι ακόμα και σήμερα μπορεί να υπάρχουν αμπελουργοί που να το μπερδεύουν με τις επίσης κρητικές ποικιλίες Θραψαθήρι και Βηλάνα. Παρόλα αυτά το Βιδιανό είναι μια ζωηρή ποικιλία και αρκετά παραγωγική, με μεγάλα σταφύλια. Χάρη στον παχύ φλοιό του είναι ανθεκτικό απέναντι στις ασθένειες και τα έντομα που επιβουλεύονται τους χυμούς του. Η ποικιλία είναι ιδιαίτερα ανθεκτική στις υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες και σε αντίθεση με τις γαλλικές ποικιλίες, διατηρεί το άρωμα του ακόμα και τις πιο ζεστές χρονιές. Ειδικά αν καλλιεργείται σε ημιορεινές και ορεινές περιοχές.
Κυδωνίτσα
Η Κυδωνίτσα αποτελεί μια ποικιλία που «ανακαλύφθηκε» τα τελευταία 15 χρόνια, στο νοτιοανατολικό άκρο της Λακωνίας και από εκεί έχει ξεκινήσει την εξάπλωση της σε όλη την Ελλάδα. Σχετικά με την καταγωγή της δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες και οι περισσότερες εικασίες γίνονται βάσει του ονόματος της. Έτσι κάποιοι ερευνητές θεωρούν ότι το όνομα της ποικιλίας είναι αυτό που δείχνει την καταγωγή της, με πιθανές την περιοχή Κυδωνιών στα Χανιά ή την πόλη Κυδωνιές στη Μικρά Ασία.
Μαλαγουζιά
Η Μαλαγουζιά αποτελεί μια ακόμα περίπτωση ποικιλίας αμπέλου που η καταγωγή της καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου. Κάποιες πηγές θέλουν να έλκει την καταγωγή της από την μακρινή πόλη Malaga της Ισπανίας με το όνομα της να προκύπτει από την παράφραση του τόπου καταγωγής της. Ενώ άλλες τοποθετούν την καταγωγή της λίγο πιο βόρεια στην περιοχή της Καταλονίας, συνδέοντας την με την ντόπια ποικιλία της Malagueña.
Μαυροδάφνη
Έτσι και με την ποικιλία της Μαυροδάφνης, φαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια που ο ήλιος λάμπει πάνω από τις ελληνικές ποικιλίες, της έχει δοθεί μια πολύ καλή ευκαιρία να διορθώσει τη στέγη της.
5 Βασικοί Τύποι Φελλού
Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί υπάρχουν διαφορετικοί τύποι φελλού για την εμφιάλωση των κρασιών; Ποιοι είναι οι καλύτεροι; Τα κρασιά είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους και κάθε είδος έχει το δικό του φελλό. Υπάρχουν αφρώδη κρασιά με υψηλή πίεση στο εσωτερικό της φιάλης, νεαρά κρασιά που χρειάζονται οξυγόνο για την παλαίωσή τους, άλλα που χρειάζονται τέλειο κλείσιμο και πολλά άλλα. Ας δούμε όμως ποιοι είναι οι πέντε κύριοι τύποι φελλού που χρησιμοποιούνται για τον πωματισμό των φιαλών οίνου.
Γνωρίζοντας τις ζύμες...
Οι ζύμες είναι μικροοργανισμοί που αποτελούν μία μικρή ομάδα μυκήτων. Αποτελούν μόλις το 1% όλων των γνωστών μυκήτων. Χρησιμοποιήθηκαν από αρχαιοτάτων χρόνων στην παραγωγή οίνων, άρτου και μπύρας. Ζούν σε ποικίλα περιβάλλοντα όπως στο έδαφος, στο νερό, στους φλοιούς των φρούτων, στους κορμούς των δέντρων και στα φύλλα.
Prosecco | Η ανερχόμενη δύναμη
Το Prosecco έρχεται από την περιοχή του Veneto, στην Βορειοανατολική Ιταλία. Πρόκειται για λευκό αφρώδη οίνο που παράγεται από την ομώνυμη λευκή ποικιλία σταφυλιού που ευδοκιμεί στην περιοχή. Πρόκειται για ένα φινετσάτο αφρώδες κρασί με σχετικά χαμηλό αλκοολικό τίτλο, με κύριο χαρακτηριστικό τα φρέσκα αρώματα λευκόσαρκων καλοκαιρινών φρούτων και τη δροσιστική του οξύτητα.
Τα «δάκρυα» του κρασιού
Τι σημαίνει όταν κάποιος αναφέρεται στα δάκρυα του κρασιού; Τα έχετε παρατηρήσει ποτέ στο ποτήρι σας; Δείχνουν κάποια πληροφορία για το κρασί που πρόκειται να δοκιμάσουμε; Όσοι έχετε ασχοληθεί λίγο παραπάνω με την γευστική δοκιμή οίνων ή έχετε βρεθεί σε κάποια έκθεση κρασιού σίγουρα θα έχετε ακούσει για αυτά.
Τανίνη αγάπη μου
Όταν πρόκειται για τις τανίνες που γίνονται αντιληπτές στο κρασί, η πρόσληψή τους γίνεται από δύο κύριες πηγές: τα σταφύλια και το ξύλο των βαρελιών κρασιού. Μαζί με το χυμό, το μούστο δηλαδή, μέρος των τανινών παρασύρεται και μεταφέρεται εν τέλει και στο κρασί. Έτσι, όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια που συνυπάρχουν οι φλούδες των σταφυλιών με το μούστο, τόσο περισσότερες τανίνες εκχυλίζονται.
Αγιωργίτικο
Οι ιστορικές μελέτες δείχνουν ότι το Αγιωργίτικο είναι μια ποικιλία που η καλλιέργεια της κυριαρχούσε ανέκαθεν στην περιοχή της Νεμέας, παρόλες τις φωνές που ισχυρίζονταν ότι υπήρχαν και άλλες ερυθρές ποικιλίες. Οι φωνές αυτές στηρίζονταν στην ύπαρξη πολλών και διαφορετικών ονομάτων ερυθρών ποικιλίων που δεν έμοιαζαν με το όνομα ή και τις ιδιότητες του Αγιωργίτικου, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το Μαυρούδι.